Kedengkedeng, kedengkedeng

Voor wie het nog niet weet, ik en het openbaarvervoer zijn geen vrienden. Een jaar of 14 geleden werd ik gered door mijn rijbewijs en heb toe afscheid genomen van alles wat ik niet zelf kan besturen. Ik rijd ook niet graag met iemand mee, vrouwen vinden het niet erg als ik rijd als we met z'n allen gaan, maar mannen die hebben daar toch meer problemen mee.

In het verleden moest ik dus wel met het openbaarvervoer, maar die wacht niet op je of komt te laat. Ik heb dus heel wat keren niet nader te noemen woorden, op een station of bij een bushalte eruit gegooid. Ook ben ik menig keer "omgevallen" op een station, vooral op trappen. Uiteraard ligt dat ook aan het feit dat ik niet erg handig ben en ook niet erg stabiel op mijn benen sta. Nee ik ben geen invalide, maar ik zie geen diepte en soms is dat niet zo heel erg handig.

Voor de zaak moest ik afgelopen woensdag naar Rotterdam en de Twitteraars onder ons die ons volgen, die weten het al. Ik was daar alles behalve blij mee. Man en vennoot lief moest naar een andere afspraak in Soesterberg, dus dat is met de trein een stuk langer dan naar Rotterdam. Zucht, ik ontkwam er niet aan, ik moest met de trein. Ik had toevallig pas geleden de OV-Chipknip aangeschaft voor Man- en zoonlief, want beiden moesten met de trein. Aldwin (manlief) heeft net zo'n hekel aan het openbaarvervoer als ik, al is het om andere redenen, dus die had het voor elkaar gekregen om mee te rijden, die OV-Chip kon ik nu gebruiken. Het zweet stond mij alweer op mijn rug van ergernis, maar goed ik ben een stoere meid, dus zo'n trein krijgt mij niet klein!

Ik was op tijd op het station en de trein te vroeg, instappen dan maar. Ik stap in en zie tot mijn verbazing dat de treinen van nu niet meer de treinen van vroeger zijn. Ze zijn ruim, licht en hebben airco. Zo dat is verrassend. Om mij heen is iedereen stil, want iedereen heeft de oortjes van zijn of haar mobiel in zijn of haar oren en zit verwoed op de knopjes van de mobiel te drukken. Er is plaats bij het raam, waar ik op mijn gemak op een fris blauwe stoel kan gaan zitten. het stinkt niet eens. Er is zit geen drek aan de zijkanten bij het vuilnisbakje. Ik denk nog, dat zal wel toeval zijn, wacht maar op de terug weg en ga zitten en ook vrolijk met mijn mobiel aan de gang.
Aangekomen op het station vergeet ik niet eens om uit te loggen en val niet van de trap.

Na mijn afspraak weer terug naar het station, even mijn kaart langs de scanner en ik kan weer instappen. Weer zo'n nieuwe trein en het gaat hetzelfde als op de heen weg. Nu terug in Maassluis vergeet ik wel uit te loggen, dus moest ik terug. Maakt de scanner een vreemd geluid. Blijkt mijn saldo te laag te zijn om met de trein te reizen (in Rotterdam heb ik dat niet gehoord), dus ik ben gratis met de trein geweest.

Ik denk dat ik mijn mening ten aanzien van het openbaarvervoer moet herzien....