Iedereen heeft misschien ooit wel eens de droom gehad om op de televisie te komen. Natuurlijk ieder in een ander programma. Spelen in een soap, samen met Noud in GTST, bij Ik hou van Holland, mee doen bij Telekids, als bruidspaar in Love Letters, X-Factor, of juist zelf presenteren en de nieuwe Wendy van Dijk, Yolanthe Sneijder, Humberto Tan of Beau van Erven Dorens te worden. Maar eigenlijk, weet je helemaal niet hoe in zijn werk gaat. Als je er staat is het dan echt allemaal zo leuk, is het dan echt zo spontaan? Ik kan jullie allemaal uit deze droom helpen, nee. Helaas is dat niet het geval. Werken op de televisie duurt lang. Heel lang! Om een televisie programma op te nemen als Bestemming Onbekend, of Jong hebben ze uren en uren film nodig voor 25 minuten uitzending. En als ik zeg uren en uren, bedoel ik ook echt uren en uren, want je moet dus denken aan minstens 40 uur. Bizar he?
En de spontaniteit, is ook allemaal niet zo spontaan. Sommige shots moeten wel tien,twintig keer over. En buiten de shots zijn al die acteurs en presentatoren ook zo aardig? Nou, niet allemaal! Ik ben toevallig een paar keer in aanraking gekomen met de televisie. De eerste keer was jaren geleden bij de WOS. Totaal niet boeiend en het enige wat ik dacht was, oh wat heb ik een vreselijke stem, maar oké het viel alles mee en niets om me voor te schamen.
De tweede keer was wat minder lang geleden, maar ook alweer een paar jaar en dat was bij BNN Cash Cab. Een spelprogramma waarbij er een taxi ergens staat waar je in kunt stappen en geld kunt winnen. Oh wat leek alles spontaan op televisie en ahhh wat was alles vreselijk gemaakt. Die presentator Edo Brunner was echt niet aardig als de camera uit stond, die wilde niet eens met ons praten. Je ziet al van mijlen en verren dat het die taxi was en als je er dan in bent gestapt moet je eerst nog een hele vragenlijst invullen, met je opleiding en interesses, want daar gaan de vragen dan niet over die je krijgt.
Dit tv optreden was niet zo’n succes. Wij wisten bijvoorbeeld absoluut niet wat voor kleur vermiljoen was. Nu weet ik het wel en zal het ook nooit meer vergeten, rood. Wij wisten ook niet wat de grootste stad van Zwitserland was? Zijn het dingen om je voor te schamen, nee eigenlijk niet. Toch had het ook wel heel erg leuk geweest als we wat hadden gewonnen en toch is het ook wel erg jammer als je dingen écht niet weet op tv.
De laatste camera ervaring die ik had was gisteren. Gisteravond om precies te zijn. Op het vliegveld van Eindhoven Airport. Met Klaas van Kruistum, ik kan jullie een ding melden, hij is tof! Sinds ik hem ken, dat is nu drie maanden, volg ik al zijn programma’s – Jong, Bestemming Onbekend en Checkpoint en ik zou zeggen, ook doen.
Natuurlijk blijft televisie gemaakt, natuurlijk moeten er dingen over, natuurlijk is niet alles zo spontaan als het lijkt. En als het niet spontaan is, doen we het gewoon weer over, maar buiten dat alles is het wel heel erg leuk als er een heel erg leuke crew staat en bij sommige programma’s is dat ook gewoon het geval, maar daar over later meer ;-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten