Zo gaaf en Zo STRESSvol

Skinsticker.nl gaat maandag open, wat gaaf en wat een werk! Het promoten op alles social media, de webshop zelf maken, het logo, de kleuren en nog veel meer! Toch was ik deze week heel erg gestrest, ik had de skinstickers ruim op tijd besteld bij onze producent. vervolgens ging er het een en ander fout bij het ontwerpen en daarna waren ze weer foto's kwijt. Ik werk al 2 jaar met deze producent en er is echt serieus nooit iets belangrijks fout gegaan. Ja, we hebben wel eens een foute druk, of een skin die niet loslaat, maar die kunnen we gewoon omruilen voor nieuwe. Dat er nu dus verschillende dingen mis gingen, dat had ik niet ingecalculeerd. Niet zo handig van mij, geef ik toe.
Vervolgens duurde het ook veel langer dan normaal om de skins hier te krijgen. Gisteren zaten ze dan wel in het vliegtuig, maar dat wil nog niet zeggen dat ik ze vandaag heb. Als Skin maandag open gaat en de spullen zijn er donderdag ervoor nog niet, dan slaat bij mij de stress toe. Een webshop zonder spulleboel is geen webshop!
Het importeren gaat altijd prima, maar ik had nu zelfs geen mogelijkheid meer voor het geval de douane een controle zou doen. Soms doet de douane dat, steekproefsgewijs. Geen probleem, ze open het pakketje en kijken of erin zit wat erin zou moeten zitten. Dat is altijd het geval, dus ik krijg daarna het pakketje altijd gewoon weer, maar de douane kan daar wel eens een paar dagen of weken over doen en in dit geval zou dat desastreust zijn geweest!
Gelukkig, vanmorgen bleek alles in orde te zijn, de douane was al akkoord en de dozen zijn bij de koerier onderweg hierheen. Toen ik dat las, kreeg ik spontaan een misselijk gevoel. Zo zie je maar weer, stress is een aparte emotie en doet dingen met je die je zelf niet eens weet!
Maandag 1 augustus 2011 kan dus de boeken in als de dag dat Skinsticker.nl open ging!!!!!

Een webshop is geen werk

Onze webshop ARRT is nu 2 jaar oud en Skinsticker.nl gaat 1 augustus 2011 open en Beterbatterij.nl de 15e, toch merk ik in onze omgeving mensen toch zo iets hebben van:"Ja, leuk erbij, maar kan je even voor mij?" Ik wil niet zeggen dat het dagelijks gebeurd, maar wel heel regelmatig merk ik dat mensen vinden dat ik wel even iets voor ze kan doen. Op een kind passen, naar een verjaardag komen, op bezoek komen door de week en meer van die dingen. Toen ik nog bij mijn vorige werkgever werkte, vroegen ze altijd eerst:"moet je dan en dan werken?" Tegenwoordig niet meer, het gaat vaak in de trant van:"Jij kan wel even voor mij...." Nu ben ik niet op mijn bekkie gevallen, zeker niet, dus het levert geen problemen op, maar soms sta ik echt versteld van wat er gedacht wordt over hoeveel werk een webshop is. Toegegeven, wij zijn geen Bol.com, maar wij moeten het hier met z'n drieën redden en dat is geen eenvoudige taak meer. Aldwin en ik werken 7 dagen per week, van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat. We hebben nu ook andere mensen die voor ons dingen doen, maar dan nog, we zouden zo 4 mensen aan het werk kunnen zetten. Als je dat probeert uit te leggen, valt het kwartje niet. Regelmatig krijg ik beledigde reacties:"Ja, maar, je bent toch thuis?!" Ja, dat klopt ik ben thuis. "Dan kan je toch wel even...?" Uhmmm, nee dat gaat niet, daar heb ik geen tijd voor. In enkele geval wordt er nog gevraagd:"Wat moet je doen dan?" en ik heb ook al gehoord:"Dan doe je de webshop toch even dicht".
Het is grappig, soms zelfs hilarisch, lieve mensen, wij hebben meer dan een full-time baan, als je wilt mag je met plezier een dagje komen meedraaien!

Foto's wanneer wel/niet?

Op Facebook heb ik vrienden, waaronder een vriendin van mij en haar schoonmoeder. De schoonmoeder heb ik altijd al een beetje vreemd gevonden, maar toen ze vrienden op facebook wilde worden, dacht ik, ach het kan geen kwaad.
Mijn vriendin was tot zaterdag op vakantie en ik zag allerlei foto's en filmpjes van de kinderen van mijn vriendin op de Facebookpagina van haar schoonmoeder langs komen, de afgelopen weken. Hele leuke foto's, maar ook foto's waar ik zo'n onderbuikgevoel bij kreeg. Kinders alleen in een zwembroekje en meer van die dingen waarbij ik gezegd zou hebben, liever niet.
Vanmorgen start ik het social media circus van de webshops hier op en kom dus automatisch eerst op mijn eigen facebookpagina terecht. Ik zie daar een foto op mijn prikbord staan van de dochter van mijn vriendin, helemaal naakt, zeiknat, in elkaar gedoken en met een gezichtje dat heel veel ellende uitdrukte. De foto was zwart/wit uitgevoerd en je zag dus verder geen context of iets. Ik schrok me rot! Echt het was geen gezicht, als het mijn Tes was geweest had ik naar de schoonmoeder gelopen en haar door de brievenbus naar buiten getrokken. Maar goed, ik over reageer nog wel eens, dus ik pak de telefoon om mijn vriendin te bellen en te vertellen dat het misschien handig is om op Facebook te kijken. Later belt ze terug om te vertellen dat ze heel erg geschrokken was en contact met haar schoonmoeder zou opnemen.
Wat mij het meest verbaast in dit verhaal is dat mensen zomaar foto's publiceren op social media die in mijn ogen echt niet kunnen. Kleine kinderen zijn al heel kwetsbaar, maar ook kinderen van 12 jaar willen niet zomaar alles gepubliceerd hebben. Ik vraag altijd aan Rick eerst of het mag, omdat ik hem niet voor schut wil zetten en vaak zet hij gewoon "Nee" terwijl ik het een leuke foto vind. Het lijkt me toch logisch dat als je foto's publiceert van andermans kinderen je even vraagt of het goed is, toch?
Weer een leerzame dag vandaag, we denken blijkbaar toch niet allemaal hetzelfde!

Niet op vakantiemedelijden

Zoals jullie wellicht weten zijn we vervroegd van vakantie terug gekomen door een combinatie van slecht weer en een te drukke webshop. Uiteraard mopper ik er lustig op los, rot vakantie, we hadden niet moeten gaan, niet zo slim van ons, het kon echt niet en meer zinnen van gelijke strekking. Waarom ik dat doe? Tja, gewoonte denk ik, je hoort te mopperen als iets mis gaat. Maar nu vinden mensen ons zielig. Zielig? Ik vind mezelf helemaal niet zielig. Maar ga je dan helemaal niet meer op vakantie, dit jaar? Uhmm, nee, of ik ga zonder Aldwin en Aldwin zonder mij, want we hebben nu 3 webshops. Tot nu heb ik er niet bij stil gestaan dat vakantie iets is wat moet, wat erbij hoort, wat je doet. Als je het niet doet, dan ben je zielig. Vreemd concept eigenlijk, want ik voel me helemaal niet zielig, ik ben wel moe, maar daar helpt geen vakantie tegen, dat komt wel weer goed als straks alles goed loopt en Tes op school zit. Er zullen uiteraard wel mensen zijn die niet op vakantie kunnen, die wel willen, om andere reden, financieel, ziekte of werk. Maar daar hoor ik dus niet bij, ja, ik heb dat werk wel, maar dat wil ik zelf. Ik begin de medelijden irritant te vinden. Ook dat je op vakantie moet vind ik raar. Als je het goed hebt waar je zit, waarom zou je dan weg gaan?
Ik vind vakantie geweldig, maar nu even niet en ik ben zeker niet zielig!

Ik wil een mannenbrein!

Er komt een moment in een vrouwenleven dat je man zou willen zijn. 
Gisterenavond was ik na een potje-Kolonisten-bewust-verliezen-om-te-voorkomen-dat-ik-dingen-tegen-mijn-hoofd-krijg, nog even aan het werk op mijn laptop. Ik had 3 brouwsers en talloze programma's open staan en tikte er lustig op los. Ineens een blauw scherm, in mannentaal blue screen.... Uhmmm paniek! Aldwin!!!! Ipad opstarten, zat net in een msn gesprek, ja, werk gerelateerd, verder tikken, Ipad doet raar, wil niet meer, stress al om, over op Whatsapp, om het uiteindelijk maar gewoon op te geven.
Slapen. Sta ik vanmorgen op, wil ik op de desktop aan het werk, kan ik niet op de NAS komen, voor de vrouwen onder ons, een NAS is een ding met lampjes die niet je pc is en waar je dingen op kunt opslaan. Aldwin is er niet. Het moment is daar, voor het eerst in mijn leven wil ik een mannenbrein! Ik wil het gewoon NU op kunnen lossen, ik wil NU verder kunnen werken, ik wil niet bellen om vervolgens een afwezigheidsassistent te horen, ik wil niet wachten, ik wil niet hulpeloos zijn, ik ben het ZAT! Ik wil ook gewoon even op een toetsenbordje kunnen tikken al minzaam glimlachend en dan zeggen:"Zo schat, is weer opgelost" Ik wil ook stoer zijn en bovenal ik wil het snappen!

Zondag

Ken je dat, wakker worden, het giet, het is grijs buiten, iedereen heeft nog een pyjama aan of is in een trainingsbroek geschoten. Overal ligt speelgoed, de bekers zijn in de steek gelaten op tafel, man slaapt op de bank, zoon zit achter zijn pc, dochter hobbelt wat rond en uit de Ipad komt K3, kusjesdag.
Zo ziet het er nu uit hier, terwijl ik achter de pc zit. Zelfs de laptop heeft geen zin, want laden duurt uren, maar ach het is zondag en ook ik heb geen haast. Tuurlijk is er zat te doen, 1 augustus moet Skin open, de 15e Beterbatterij, we zijn met een proef bezig om mensen op afstand bij ons te laten werken, maar toch, ik schiet niet op, dit blog schrijven duurt al een uur....
Ik denk dat mensen een biologische "uitknop" hebben, dat geest en lichaam eigenlijk aangeven dat het genoeg geweest is. Vroeger hadden we natuurlijk ook veel meer een echte zondag. Men ging naar de kerk, verrichte geen arbeid, de winkels waren dicht, er was 1 analoge telefoon in huis, die op zondag niet afging, er was rust.
Ik herinner mij nog dat toen ik klein was, mijn moeder eens het idee had om op zondag de auto te wassen en de was op te hangen. We woonde in Katwijk en waren net terug gemigreerd uit Nigeria, heel Katwijk op zijn kop, de zondagsrust was verstoord!
Op dit moment vraag ik me af of dat nou echt erg was, of er echt vooruitgang is door de 24 uurs economie. Ik ken zelfs 1 webshop die op zondag dicht is, ja echt!
Vraag het mij morgen nog maar eens of ik van de 24 uurs economie af wil, het antwoord zal dan volmondig "Nee!" zijn, maar voor nu, geef mij vroeger maar heel even terug.....

Ipad 2 WOUW

Donderdag was ik jarig en eigenlijk had ik voor het eerst in 39 jaar geen zin om het te vieren. Waarom niet? Gewoon, het is zo druk hier en dan moet het hele huis opgeruimd en schoongemaakt worden, heel veel boodschappen gedaan worden, daarna weer alles opruimen en schoonmaken om vervolgens uitgeput je bed in te rollen. Normaal vind ik dat geweldig, gezellig en echt heel erg leuk, maar dit jaar even niet. Aldwin had gevraagd wat ik voor mijn verjaardag wilde en ik wilde knutsels van Tes en een zoen van Rick, klaar.
De dagen voor mijn verjaardag merkte ik grote opwinding hier, als de bel ging of iemand hoorde een busje aankomen, dan rende Steffany, Rick, Tessa en Aldwin naar de deur. Op zich hilarisch, want met onze webshops komen er hier dagelijks meerdere keren leveranciers aan de deur. Wat maakte het nu anders dan anders? Op een geven moment was Aldwin, Rick en Tessa niet hier, allleen Steffany en ik. Ik stond bij de trap en de bel ging. Steffany vloog van haar stoel en zei dat zij open ging doen, ik stond al op de trap, dus was op  z'n minst verbaasd. Ze schoof mij op zij (Stef is een stuk slanker dan ik, dus dat was al een prestatie) en begon een warrig verhaal over Aldwin die gezegd zou hebben dat zij voor mij  moest zorgen, vanwege mijn teen (moet geopereerd worden, doet zeer). Voor diegene die Aldwin niet kennen, de dag ervoor had hij mij in de stromende regen nog "gezellig" een heel bos door laten strompelen. Ik besloot niet moeilijk te doen en Stef haar gang maar te laten gaan.
De ochtend van mijn verjaardag stonden de mannen te zingen en Tes bedolf mij onder knutsels, helemaal goed. Lekker ontbijtje en ik was klaar voor een nieuwe werkdag. De jongens keken erg beteuterd en vertelde dat mijn cadeau er nog niet was. Uhmm, cadeau? Ik hoef geen cadeau. Ja, maar we hebben wel een cadeau voor je, het had er al moeten zijn, uit China. ALARMBELLEN!!!! Aldwin heeft vaak de neiging om dingen te kopen die het net niet zijn. Ik koop een Ipod, hij een goedkoop aftreksel ervan, vervolgens roept hij hoe geweldig zijn aankoop is en hoeveel geld het wel niet gescheeld heeft, om daarna tot de conclusie te komen dat het niet werkt. Ons hele huis staat vol met die ondingen. Ik werd nu toch echt niet blij, heb jij voor MIJ een cadeau uit China laten komen?! Niet van echt te onderscheiden zegt hij nog. Mijn dag was verpest, ik weet het, ondankbaar, maar je zou die zooi moeten zien die hij aanschaft en hij weet dat ik er echt een ongelofelijke hekel aan heb.Hij pakte zijn laptop om te checken waar het pakketje was en keek over zijn schouder mee, zucht, echt uit China. Rick vond het niet leuk meer en zei dat als ik het niet wilde, hij het wel nam en zijn stemming was in mineur.
Bij de track en trace verscheen een melding dat het pakketje toch vandaag afgeleverd zou worden, O, jee, daar gaat mijn dag, mijn verjaardag die toch heel leuk was en nu verpest begon te raken. De bel,  Rick en Aldwin vlogen naar de deur. Tes was wel klaar met dat drukke gedoe en Steffany glimlachte minzaam, nee hè zij ook al.
Het duurde erg lang, wat waren ze nou aan het doen? Tes ging benden toch ook maar kijken en daar kwamen ze dan, met een in crêpepapier verpakt doosje. Gelukkig wilde Tes het direct voor mij uitpakken, hoefde ik niet zo te facken, dat ik het leuk vond, Tes is blij met uitpakken voor 10, dus ik verschool mij achter haar. Een doos met een Apple teken erop, ik denk nog uit China, ja, ja, zal wel. Een Ipad 2, dat kan niet, zal wel een Apad zijn.... Ik pak hem aan en ik krijg hem niet aan, Stef zegt, je moet hem eerst registreren. REGISTEREN??? Bij Apple, een nep Ipad, niet te onderscheiden van echt????
Kabel in de pc, Itunes openen en hij herkent hem, ik ben geschokt en schaam me diep. Ze hebben een echte Ipad voor mij gekocht, achterop staan de namen gegraveerd en gefeliciteerd, helemaal voor mij alleen. Wouw, wat is dat een gaaf ding! Wat is tie mooi, geweldig, wit, schijnend en wat kan er veel mee!!!!!
Voor mij, voor mij alleen, gehad van mijn familie!!!! Nou, ja, voor mij alleen..... uiteraard moeten de jongens hem instellen, activeren, uitproberen en nog veel meer, dus ermee spelen zit er voorlopig niet in, maar ik heb mijn lesje wel geleerd!

Phishing

View this photo I think it’s you!

Vandaag kregen wij berichten binnen op ons Twitteraccount van Skinsticker.nl, dat wij rare DM-en met links erin stuurde. Wij verbaasd, want we waren nog niet opgestart en dus hadden wij vandaag niemand een DM gestuurd. Het zijn dus phishing berichten, een aantal van ons,  waren hier tot vanochtend niet van op de hoogte wat dit inhield, dus wij hebben ons er vanochtend goed in verdiept.

Volgens Wikipedia is phishing het volgende:

Phishing is een vorm van internetfraude. Het bestaat uit het oplichten van mensen door ze te lokken naar een valse website, die een kopie is van de echte website en ze daar — nietsvermoedend — te laten inloggen met hun inlognaam en wachtwoord of hun creditcard-nummer. Hierdoor krijgt de fraudeur de beschikking over deze gegevens met alle gevolgen van dien. De slachtoffers worden vaak via e-mail naar deze valse website gelokt met daarin een link naar de (valse) website met het verzoek om zogenaamd "inloggegevens te controleren".

Vandaag hebben wij op Twitter ook al veel kunnen leren, zo hebben wij van @PatatjemetMayo gehoord dat het kan komen door dat we zijn gehackt, doordat we zelf ook op de link hebben geklikt of dat we gebruikt maken van verkeerde applicaties. Daarna zijn wij ook nog doorverwezen door @Zoschoen naar het Twitter help center en zij hebben alles op een rij gezet wat je moet doen als er via je Twitteraccount deze DM’s verstuurd worden: Twitter Help Centre

Zelf hebben wij direct alle mogelijke maatregelen genomen. We hebben ons wachtwoord veranderd en nagekeken of wij geen bad apps hebben, maar ja… Hoe komt het dan dat er phishing DM’s vanaf ons account worden verstuurd?

Promt is de Fraude Helpdesk ons gaan volgen, dus wij hebben hen ook gelijk een bericht gestuurd. Wat te doen? Helaas, de Fraude Helpdesk is niet zo heel erg snel en we hebben hier nog geen antwoord op gekregen.

Natuurlijk hebben wij het ook aan onze eigen techneut gevraagd en die zei, dat ze zelfs allerlei bestanden op je computer kunnen zetten. De link activeert software die als een Trojaans paard binnenkomt. Achter de link kan o.a. een keylogger verborgen zitten, waardoor de fraudeur kan zien welke wachtwoorden je gebruikt.

Zelf heeft Twitter er ook al meerdere blogs over geschreven en heeft het een paar maanden geleden nog in de kranten gestaan, dat zij worden geteisterd met phishing mails. Twitter geeft hier aan dat het verder geen kwaad kan op de computer, maar dat zij op deze manier wel achter jouw inloggegevens kunnen komen.

Ook zijn wij op een blog van twirus terecht gekomen, waar een heel stuk is geschreven over phishing mails. Hieruit blijkt dat wanneer je een phishingmail krijgt en je klikt op de link, je op een pagina komt dat een kopie is van de ‘normale’ Twitter pagina, alleen is de URL anders, bijvoorbeeld Itwitteri.com/twitterlogin/?login terwijl dit niet de link is die je normaal hebt, let dus altijd goed op de link als je inlogt. Blog van Twirus 

Ook hebben wij een aantal Tweeps die meer van deze materie weten om een bijdrage gevraagd en die hebben zij ook gegeven:

@grobje:

“Zoals in het echte leven mensen met alle mogelijke smoezen proberen je gegevens te krijgen of je huis binnen te dringen, zo werkt phishing ook.

Ze lokken je door middel van 'URL-spoofing' (een zeer goed nagebootste

website) naar een website, waar je vervolgens je gegevens mag gaan invullen.

Soms gaat het om creditcard-gegevens, soms om inlog-gegevens ... het hangt er vanaf wat de maker van je wil weten.

Nietsvermoedend vullen mensen dat in, omdat de betreffende website betrouwbaar lijkt ... om er later achter te komen dat ze erin geluisd zijn.

En dan is het vaak al te laat.

Ik klik persoonlijk nooit zomaar op gestuurde linkjes, tenzij ik heel zeker weet dat het oké is.

Tenslotte laat ik ook nooit onbekenden zomaar in mijn huis als ze daar niets te zoeken hebben.

Maar een heleboel mensen doen dat dus wel. Uit onwetendheid? Of omdat ze denken dat het hen niet kan overkomen?

Ik heb werkelijk geen idee. Je zou toch zeggen dat mensen juist online extra voorzichtig zijn, maar de ervaring leert dat dat dus helemaal niet het geval is.

Dus, installeer een virusscanner, spam-filter, spyware-scanner en niet te vergeten de firewall.

Maar dan nog mag je er niet blindelings op vertrouwen dat het dan wel goed zal zijn.

De belangrijkste online-bescherming is namelijk nog altijd de gebruiker zelf.

Hou je ogen open en denk goed na bij (bijna) alles wat je doet en niet doet.”

@PatatjeMetMayo

“Ik heb zo veel gevallen gezien de laatste tijd van facebook statussen of e-mails van mensen die duidelijk niet worden gegenereerd door hen, maar in plaats daarvan door iemand die hun account hacked met gestolen login gegevens.

Phishing is zeker niet nieuw, maar phishers worden steeds creatiever en er zijn steeds mensen die in de val trappen.

Dus tijd voor wat meer info over hoe jezelf te beschermen op Twitter:

Twitter Phishing - Twitter is een geweldig instrument ... het brengt ons live nieuws vanuit de hele wereld en we kunnen zoeken naar informatie over nieuws. Echter Twitters open omgeving en de eenvoud maakt het een broedplaats voor oplichters en dieven.

Ruim vóór Twitter moesten ze je eerst zien te bereiken, via een e-mail, een nep-advertentie op een site etc. Maar nu met Twitter hebben ze een makkelijk platform.

Een van de manieren om dit te bereiken is eenvoudig: de trending topics of een DM. Iedereen in de wereld is gericht op een nieuwsbericht of een gebeurtenis of een persoon of een persoonlijk bericht! Hij tweet over een onderwerp wat trending is en in plaats daarvan link deze naar een pagina die spyware of een pagina die je doet denken dat je een of andere manier afgemeld bent van twitter of "ben jij dit op deze foto?".

En dan moet je plots je username en wachtwoord gegevens opnieuw invoeren.

Deze gegevens landen dan uiteraard in hun database om te spammen!”

Dit probleem wordt nog verergerd op twitter, want iedereen maakt gebruik van verkorte URL's om binnen de 140 characters te blijven en de echte url is niet direct zichtbaar. Advies: copy de url en kijk in een echte browser wat er in staat, vaak herken je zonder de site te bezoeken dat het fake is. Bijvoorbeeld www.itwitteri.com/login.php Een andere bron zijn de authorized apps in twitter, een tweet via de zogenaamde API mag dan door deze wellicht gehackte apps via jouw account gestuurd worden. Dit staat onder streng toezicht door twitter maar wees streng met toegang geven tot je account via deze optie.

Wees waakzaam en klik niet lukraak op alle links! Ook niet van volgers!”

Helaas blijkt hieruit ook dat het niet een nieuw iets is, maar dat alleen iedere keer weer opnieuw opleeft in onze Twitterwereld. Als wij dus wel een tip mogen geven, krijg je zulke e-mails klik er niet op. Het kan namelijk een virus, hacker of fraudeur zijn, als je niet op de link klikt, dan kan hij er ook niet bij!

Heb je meer tips voor ons? We lezen het graag, zodat ook Twitter voor iedereen veiliger wordt!

@grobje, @ PatatjeMetMayo bedankt voor jullie bedragen!

Take That is back for good!

Een aantal weken geleden heb ik mee geboden op vakantieveilingen om naar Take That te gaan. Twee kaartjes voor €21,-. Wie wil er niet voor dat geld naar Take That? Ik wel, op dat moment althans. Helemaal goud!

Afgelopen maandag was het zo ver. Zondag hadden ze mij nog goed laten schrikken, toen ik even teletekst aanzetten en er stond: ‘Concert Take That afgelast’. Je gelooft het niet, maar ik moest naar pagina 405 gaan en toen ik daar op wilde drukken, stopte mijn afstandbediening ermee. Stress alom, maar gelukkig uiteindelijk bleek het allemaal om Kopenhagen te gaan en niet Amsterdam, pfoeeee…

Maandagavond op weg naar Take That, onderweg in de auto alvast de muziek aan, waarbij mijn broer nog heel leuk zegt: ’Goh, die liedjes klinken toch wel bekend.’ Ja, Take That was ook altijd echt leuk, 15 jaar geleden ;-). Maar zal dat nu nog steeds zou zijn? En Robbie Williams hoe is die? Overal lees je dat die volledig de weg kwijt is, maar 7 jaar geleden tijdens het concert heeft die mijn hart gestolen, zal die het nu breken?

NEE, hij brak hem niet! Ik ben nog gekker op Robbie Williams dan dat ik al was en over Take That, ik ben nu officieel fan! Ik ging er heen met, ik vind Robbie Williams zo leuk en Take That maakt ook wel leuke liedjes, maar fan neeeuuuuhhhh.. Nou nu wel!

Wat een gigantische show, wat een leuke muziek en wat een sfeer. Ze begonnen met z’n vieren, omdat ze ook eerst met z’n vieren weer bij elkaar kwamen en Jason, ohhh die was nog steeds leuk. En Gary Barlow kon nog steeds zingen en ja het was leuk. Na ongeveer een halfuur, waarbij Patience en Shine al waren geweest, gingen ze even het podium af.

Daar kwam die, zo maar letterlijk uit de lucht vallen, mijn held: Robbie Williams! Oh wat was die weer goed! Uiteraard kwam die op met Let me entertain you en entertainen deed die. Hoe die man een heel stadion op zijn kop kan zetten is ongelofelijk! Ik herbeleefde zijn show van zeven jaar geleden en was weer helemaal verliefd.

Waarbij iedereen mee zong met de bekende liedjes, zo stond ook de halve ArenA met tranen in zijn ogen toen hij het moeilijk had omdat iedereen zo enthousiast was. Maar niet alleen Robbie Williams was een hoogtepunt van de show. De show heeft namelijk geen dieptepunten gekend. Take That is terug, Take That is Back for Good!

Het podium, de effecten, de kostuums en natuurlijk de mannen, geweldig! Als je ooit in de gelegenheid ben om naar Take That te gaan, doen! En op dit moment schaam ik me zo zo zo diep dat ik zo weinig geld heb betaald voor zo’n show! En Mark, Jason, Howard, Gary en natuurlijk Robbie als jullie de volgende keer naar Nederland komen, dan lig ik in de rij om een kaartje te kopen, voor de volledige prijs!

En nog 1 erbij Beter Batterij!

Weer een uitbreiding in de ARRT-familie, dit maal met een webshop voor batterijen Beter Batterij. Het logo wordt ontworpen, de shop is aangevraagd, de contracten voor de betalingen zijn verstuurd en ook de Kamer van Koophandel heeft weer een formulier 14 van ons gehad.
Deze telg, wordt de serieuze van de familie, na Skinsticker.nl is dat ook wel een beetje nodig, voor het evenwicht.
Het is ook wel erg leuk om alle social media weer aan te maken en na te denken over hoe het er uit moet komen te zien.
Na alle hulp bij Skinsticker.nl hopen we een heel klein beetje dat er weer mensen zijn die ons bij willen staan, want wat is dat fijn!
Wij hebben er zin in!

Ik voel me zo ellendig

Waarschijnlijk heeft iedereen er wel eens last van. Je bent op een feestje, iedereen is hartstikke dronken, maar jij niet. De kans dat het feestje voor jou dan ook nog steeds leuk is, is al voor de helft afgenomen. Helemaal als jij de enige bent, op het hele feestje die dus niet heeft gedronken.

Afgelopen weekend was dit voor mij het geval. Ik ben absoluut geen drinker, vind cola lekkerder dan wijn. En zoals al eerder geblogd vind ik bier bij vrouwen ook niet sjiek staan. Dus ik zit vaak aan de cola en ben dan om deze reden ook vaak de BOB, want voor mij maakt het ook niet uit. Heel vaak is dat helemaal prima, niet iedereen is dan in zwaar beschonken toestand dus dan valt er ook nog normaal te communiceren. Afgelopen weekend niet!

Begin van de avond heb ik een barbecue gehad, dit is al een verhaal op zich. Het was een familie barbecue in de polder. 1: Het regende heel hard, als gevolg geen barbecue weer en 2: in de polder. En dan bedoel ik ook echt in de polder. Je kunt rijden tot een dijk en vanaf daar is het nog minstens een kwartier lopen, door weilanden, dijken. Nu dus een grote modderpoel, met schapen en koeien die op diezelfde dijk staan.

Ik ben geen held, absoluut niet en van die beestjes word ik dus al niet gelukkig. En ook niet van een modderpoel op een dijk. Thuis weloverwogen een witte broek aangedaan, want die kon op 60 graden gewassen worden. Daarbij mijn kaplaarzen, winterjas en poncho. Ik kom dus heel charmant op schoonfamilie barbecues dat merken jullie al. Helemaal omdat mijn witte broek volledig onder de modderspetters zat.

Maar niet alleen ik kom oncharmant op de barbecue, want een oom die had pas een goed idee. Die heeft zijn wetsuit mee genomen en die is naast de dijk gaan zwemmen in het water en zwemmend naar de familie barbecue gegaan. Minder nat is die in ieder geval niet geworden. Alsnog had ik het niet heel slecht gedaan, want ik was de enige met kaplaarzen aan, jullie begrijpen dat mijn Shabbies en Uggies zulke dagen niet aan kunnen.

Maar we zijn er gekomen, was reuze gezellig en ik zat volledig onder de modder. Uiteindelijk waren wij pas om half 12 thuis van de barbecue, snel omgekleed en hup naar de verjaardag. En wat voor één! Jeetje mina, van de 25 man die er waren, waren er zeker 23 in zwaar beschonken toestand. Er zijn nog maar weinig mensen zo blij geweest om me te zien, helaas was dat ook alleen omdat zij in deze toestand verkeerde.

Ik zal niet zeggen dat ik een verschrikkelijk avond heb gehad. De barbecue was lekker, we hebben gewoon binnen gebarbecued, wat gewoon kan daar in huis, aangezien er midden in het huis een steunpaal staat om het huis te ‘redden’ de heen en terugweg tja die waren hels, ik heb ook heel vaak gezegd ‘Ik voel me zo ellendig’. En de verjaardag was laten we zeggen, interessant, indrukwekkend en vernieuwend. Nog nooit heb ik zoiets mee gemaakt.

Tja, waar een weekendje je allemaal wel niet brengt!

Techniek & Hulp

Zoals inmiddels bekend zijn wij een nieuwe webshop aan het maken skinsticker.nl dit is onze 2e webshop dus je zou zeggen, we hebben ervaring, moet lukken!
Dat is ook wel zo, maar na 2 jaar met ARRT bezig te zijn geweest heb ik gemerkt dat we elke dag nog leren. Bij ARRT deden we echt alles nog zelf, door gebrek aan geld, kennis en middelen moet je wel. 
Zelf ben ik best handig met computers, als ze werken. Aldwin is van oudsher techneut, dus die snapt het ook als ze niet werken, Steffany is commercieel heel sterk en toch missen we veel als we bezig zijn de shop te maken. We zijn niet handig met tekenprogramma's, niet zo handig in kleuren, we weten wel wat we mooi vinden, maar niet hoe het mooi wordt. Ook brengt het loten van winnaars steeds groter werk met zich mee, omdat we iedereen handmatig over kopiëren.
Nu hebben we Twitter ontdekt bij ARRT en Twitter heeft ons ontdekt! Wat zijn er veel mensen op twitter en wat zijn er ook heel veel lieve mensen op twitter! Ik ben er echt heel erg van onder de indruk. Mensen die je gewoon zo aanbieden om te helpen, met van alles, van achtergronden tot het aanpassen van tekeningen, maken van formules in Excel, exporten en tips DMmen of mailen hoe iets beter kan, die feedback geven en alle pagina's, zoals van Facebook & Hyves bekijken als je erom vraagt.
Uiteraard is het ook mogelijk om al die kennis in te huren, alleen die middelen hebben wij nog steeds niet, wel een beetje meer, maar echt niet om alles tot in de puntjes te laten doen.
Kortom langs deze weg wil graag iedereen bedanken die in wat voor een vorm dan ook, ons heeft geholpen!
Onze dank is groot, bedankt!

Skinsticker.nl heeft een logo!

Het is zo ver Arnold van Extergo heeft het logo af en heeft onze shop, onbewust,  een nieuwe naam gegeven!
skinsticker.nl

We waren zelf aan Skin Sticker begonnen, maar skinsticker.nl klinkt beter en het is gelijk duidelijk dat het om een webshoppie gaat!

We zijn echt super blij met dit logo, want om zelf iets te ontwerpen, daar zijn we niet goed in. Inmiddels weten we dat er mensen zijn die daar veel beter in zijn dan wij. Dit blijkt ook uit onze skinsticker ontwerpwedstrijd hier komen zulke gave, leuke en coole inzendingen voor binnen, van studenten van de multimedia/mediavormgeving school, tot moeders die zeer creatief blijken te zijn tot meisjes die in hun achtertuin super mooie tekeningen maken! We missen in Nederland nog een tv-show, de "Ontwerper van Nederland", ongelofelijk wat een onontdekt talent er is!
Het wordt straks wel heel erg moeilijk om de DSi weg te geven, want welke is straks dan echt de mooiste/beste?

Prehistorische telefoons

Begin januari heb ik een nieuw abonnement afgesloten met een nieuwe telefoon een HTC Desire Z. Ik moet zeggen, goed toestel, helder scherm en kon er alles mee doen wat ik wilde. Ideaal! Tot eind vorige maand en mijn scherm er ineens mee stopte. Nu is de klantenservice van HTC niet bepaald sterk, drie keer niet op komen dagen om mijn telefoon op te halen, vervolgens toestel kwijt, dus hoe lang het gaat duren voordat ik hem terug heb is nog steeds maar de vraag. Als ik hem ooit terug krijg.

Vanaf 27 juni gebruik ik dus een vooroorlogse telefoon. Oké dat is niet helemaal waar. Het is een Nokia N95, waar al internet op kan. Ik kan zelfs mijn e-mail ontvangen én ik kan er op Whatsappen. En dat niet alleen, ik heb er ook nog TomTom op, wel met een los GPS ontvangertje, maar ik heb het wel. Jaahaaa, wie had dat gedacht van deze telefoon? Hoe hip was die niet vijf jaar geleden? Met al deze functies. Vooruitstrevend toestelletje hoor.

Sinds gisteren is er ook een Facebook-app uit. Nu geloof ik niet echt dat ik in termen als apps mag spreken, als ik het over deze telefoon heb, maar hij is uit. Dus nu kan ik niet alleen e-mail ophalen en whatsappen. Ik kan zelfs alles volgen wat mijn ‘vrienden’ op Facebook doen. En ik moet zeggen, ik gebruikte dat VAAK op mijn HTC, dus ik miste het ook wel heel erg.

Misschien was het ook niet slecht. De eerste week had ik zelfs afkick-verschijnselen. Zit je met hippe telefoons nog vaak met je telefoon in je hand, om het weer te checken (gewoon regen, kijk maar naar buiten), het laatste nieuws en alles wat je vrienden deden, met een prehistorisch toestel doe je dit niet. Het is zelfs ergerlijk als andere het wel doen met hun hipper dan hippe iPhones.

Toch moet ik zeggen dat ik hem mis, mijn HTC. E-mailen, Whatsappen Facebook-en op een Nokia N95 is niet hetzelfde. Sterker nog, het is waardeloos. Het is langzaam, ik moet steeds accepteren dat die toch echt wel op internet mag gaan en ziet het er mooi uit, nou nee ook niet.

Ik weet dat ik niet mag klagen, ik heb nog zo’n ‘hip’ toestel achter de hand, maar meneer HTC maak mijn telefoon alsjeblieft snel, wat sneller dan hoe het nu gaat. Ik mis hem zo!

WOUW Skin Sticker is er!

2 Jaar geleden zijn wij begonnen aan ARRT-Webshop eigenlijk nog erg naïef hebben we de webshop gestart en met vallen en opstaan is ARRT behoorlijk gegroeid. Even voor de verbeelding, we wonen in een huis met een inpandige garage, 4 slaapkamers, een behoorlijk grote huiskamer en keuken en hebben een eigen parkeerplaats en tuin. We passen niet meer in ons huis. De dozen staan in de gang tot aan het plafond opgestapeld en we kunnen met 3 man (2 vrouwen 1 man) het werk eigenlijk al niet meer aan.
Toch willen we verder, het is zo gaaf om een eigen zaak te zien groeien! We hebben gemerkt dat ARRT te onoverzichtelijk begint te worden, door het grote aantal producten en dat onze klanten inmiddels uit verschillende doelgroepen komen.
Ook 2 jaar geleden hebben we een aantal domeinnamen vast laten leggen, voor het geval ARRT een goed idee zou zijn. Nu is het zover, we gaan een domeinnaam gebruiken en wel:

Skin Sticker

Gisteren is ze officieel geworden, de domeinnaam is gekoppeld aan de webshop en formulier 14 van de Kamer van Koophandel, waar je in aangeeft dat je een dochterbedrijf opent, is verstuurd. De bankrekening is geopend en we hebben onze logo-ontwerper gevraagd een logo voor Skin Sticker te maken. De Skin Stickers worden geproduceerd en zijn over een week klaar.
Skin Sticker moet jong, dynamisch en gaaf worden! Ook een beetje Flashy, anders dan ARRT, maar wel net zo betrouwbaar als ARRT.
Er is nog onwijs veel te doen, de acties op Twitter en Facebook lopen al, Steffany is bezig de Hyves pagina aan te maken en ook Google+ wordt naar gekeken. Er moet nog een telefoonnummer komen, maar het emailadres info@skinsticker.nl is er al.

We gaan er voor en hebben er heel veel zin in!

Onafscheidelijk duo

Vrouwen en make-up een onafscheidelijk duo. Natuurlijk niet voor iedereen en ook niet iedereen gebruik evenveel make-up. Sommige staan een uur voor de spiegel en zien er tip top uit, de ander staat nog geen vijf minuten voor de spiegel en is dan ook meer dan tevreden.

Afgelopen weekend ben ik met de vrouwen van de schoonfamilie naar een make-up cursus geweest. Echt super leuk, ik ben wel make-upperig, maar eigenlijk alleen bij mijn ogen, dus ik was heel erg benieuwd wat we vandaag zouden gaan leren in een cursus van anderhalfuur. We komen binnen in een zaal, met allemaal tafels met spiegels en kwasten rijen. Voor ieder make-upje kregen we dan ook een andere kwast.

Beginnend bij de onderlaag, wat de foundation was. Grote kwast erbij en mocht ik heel me gezicht verven. Serieus verven! Wij vrouwen komen nooit over die knutsel frutsel fase heen, die je als klein meisje hebt, houdt je op deze manier je hele leven! Na de onderlaag, kwam laag twee. Uiteraard nieuwe kwast en poeder. Mocht ik heel mijn gezicht in poederen. Dit was zodat we niet gingen glimmen.

Laag drie, was een bruin kleurtje, weer met poeder en weer met een grote kwast. We waren nu al een halfuur bezig en zag dit toch niet zo heel erg zitten om deze drie fases iedere ochtend uit te voeren. Het leuke was natuurlijk dat de visagiste precies keek wat er mooi bij ons stond en we konden hebben. Heel fijn een keer! Nu de onderlagen klaar waren, gingen we echt beginnen. Nog een mooie blush eroverheen, me wenkbrauwen in kleuren, uiteraard weer met allemaal verschillende kwasten.

Toen kwamen we ein-de-lijk bij de ogen. Hier was ik heel erg benieuwd naar, ik werk vaak samen met visagistes dat ik helemaal word opgemaakt, dus hoe zij zou zeggen dat ik het moest doen? Met de kleur PAARS. Ik ben blond, heb groene ogen en dan stond paars mooi, volgens deze visagiste ;-). Ik zal dus gelijk vertellen dat ik nog nooit me met paars had opgemaakt. Dus het was sowieso vernieuwend, verassend en anders. Maar lelijk, nee dat zeker niet. Spraken me oog meer, ja misschien dat zelfs wel.

Bij thuis komst kijk ik heel vragend vriendlief aan, wat zal hij er van vinden. Als reactie krijg ik: Je haar zit echt super leuk vandaag, kun je dat de volgende keer zelf ook? JAAA! Dat heb ik zelf gedaan, ik ben op make-up cursus geweest, ze hebben niet aan mijn haar gezeten.

Hmm… Misschien was het voor mij meer verassend en vernieuwend dat ik met paars was opgemaakt dan voor hem. Wel moet ik zeggen dat het een aanrader is om een keer te doen. Make-upcursussen zijn leuk, je leert ervan en het is toch ook wel eens leuk om je anders op te maken dan anders. Pas wel op, zo’n middagje kost je altijd veel geld ;-), kwam uiteraard met veel te veel nieuwe make-up thuis!

Winnaars & Verliezers & Oneerlijkheid

Als Webshop doen wij regelmatig acties op Twitter, Facebook, Hyves en op de Site zelf. We vinden het heel erg leuk om prijzen weg te geven en ook dat mensen erg creatief voor ons bezig zijn.
Via @Lottesbaby hoorde ik al dat er een levendige discussie op Twitter aan de gang is, over het wel of niet eerlijk verloten van prijzen en dat steeds dezelfde mensen winnen. Ik ben nog een beetje bleu op dat gebied, want ik had dat nog helemaal niet gezien en het was me ook niet opgevallen. Nu zegt dat niet zoveel, want tot gisteren wist ik niet eens dat Twitter ook een #Jail heeft.
Het zette mij wel aan het denken, want ik heb voor @myrthe_vk wel eens op een Facebookpagina een stem uitgebracht en ik hoorde van haar dat ik daardoor ook nog iets gewonnen had! Jippie, een Ali B cd. Het is inmiddels al een maand geleden of zo, maar ik heb nog geen cd gezien. Geen ramp, maar ook niet echt leuk. Toch is dat weer iets anders als het niet eens zijn met de prijswinnaars. Inmiddels heb ik op de site zelfs een stukje geschreven over hoe wij prijswinnaars bepalen en kreeg daar ook reacties op terug. De ene vindt het prima, de ander komt met ideeën hoe het beter kan.
Bij ons is het wel zo, hoe meer je voor ons doet, hoe groter de kans is dat je iets wint. Wij vinden dat inzet beloont dient te worden, maar zijn blij met elke #Follower! Kortom doe je veel voor ons, maak je meer kans, omdat je dan meerdere keren op de lijst voorkomt, doe je weinig, geen enkel probleem, kom je ook gewoon op de lijst, alleen je winkans is iets keiner, omdat je minder vaak op de lijst staat. Het is overigens al een paar keer gebeurd dat iemand gewonnen heeft, die 1 keer op de lijst staat.
Toch ben ik er inmiddels van overtuigd dat ik niet kan wegnemen dat mensen van ons denken dat we niet eerlijk loten. Jammer, maar geloof kunnen we ook niet geven. Ik denk dat als een bedrijf echt steeds aan dezelfde mensen hun prijzen weg geven, ze vanzelf wel door de mand vallen. #Followers zullen dat niet waarderen en vanzelf wel afhaken. Dat heb ik zelf gedaan bij een website waar ik braaf elke keer leuke foto's heen stuurde met artikelen die hun verkochten en na 10 keer nog niet gewonnen had, maar ik wel steeds dezelfde winnaars voorbij zag komen. Dus ja, ook ik let er zelf dus ook wel een beetje op.

Lieve Tweeps, we proberen zo eerlijk mogelijk te loten en we zijn blij met iedere Tweep die ons volgt!

Ontspannen

Vervroegd terug van vakantie, zitten we vanochtend aan de ontbijttafel Aldwin met een kopje koffie en ik met een kopje thee. De kids hadden er al snel genoeg van en Rick verdwijnt naar zijn kamer en Tessa gaat knutselen.
Wat nu? We hebben eigenlijk nog ruim 2 weken vakantie en geen van beide zijn we uitgerust. Okay, we moeten dus iets ontspannends gaan doen. Tijd voor de kinderen vrij houden en niet in onze valkuil vallen door alleen maar te werken.
We verplaatsen naar de bank, met nog een kopje koffie en thee, moeten we nu iets gaan doen? Tes is inmiddels ook naar boven naar haar broer vertrokken, die heeft waarschijnlijk al genoeg van dat "ontspannen" gedoe van haar ouders. Daar zitten we dan, ik heb eigenlijk ook niks te vertellen en in mijn hoofd komt de lading was voorbij, de webshop, huishouden en nog een aantal dingen die we aan het voorbereiden zijn, maar waar ik nu niet over uit kan wijden. Genoeg te doen dus, maar we moeten ontspannen. Ik geef het op, dit is echt niet ontspannend hoor, de kids vermaken zich prima en ik zit me te ergeren op de bank omdat we moeten ontspannen!
Ik kruip gewoon achter mijn pc!

Bonne#Fail

Vrienden van ons gaan al jaren op de bonnefooi op vakantie, Italië, Frankrijk, paar dagen hier, paar dagen daar. Altijd komen ze met leuke verhalen terug. Dit jaar dachten wij dat ook maar eens te doen op de bonnefooi op vakantie.
Zoals in het vorige blog te lezen is, waren onze eerste ervaringen met de Franse campings niet heel positief, Bretagne mooi, maar te koud, de Vendée te lieveheersbeestig, de Loire te wisselvallig. We zijn 9 van de 28 dagen weg gebleven met de caravan.

Ik heb mij toch eens af zitten vragen waarom deze vakantie niet geslaagd is, ligt het aan het feit dat we niet geboekt hadden, het weer of de hoeveelheid snelweg die ik in die 9 dagen heb gezien? Zoals altijd is het een combinatie van factoren. Onze webshop loopt hard en is niet te bemannen meer met 1 vrouw, Steffany heeft heel erg hard gewerkt, maar het is onmogelijk om alleen werk voor 3 te verzetten. We liepen dus al BlackBerryend door het kasteel van Doornroosje, het strand en zelfs in het restaurant. Het weer zat zeker niet mee en 5 van de 9 dagen op de snelweg zitten is ook geen succes. Kortom, we hadden beter naar ons gevoel moeten luisteren dat van te voren al zei:"niet op vakantie gaan!" Dat had veel geld en ergernis gescheeld. Aan de andere kant was het een goed leermoment, dus we zijn toch rijker van vakantie terug gekomen!

Vrouwen en bier

Iedereen zijn mening over vrouwen en bier is anders. Voor de een is het heel conservatief dat een vrouw geen bier hoort te drinken, maar aan wijntje te nippen. Voor de ander is het stoer dat een vrouw ook bier drinkt.

Ik vind zelf dat een vrouw prima een biertje kan drinken, maar echt uit de fles vind ik toch ietsje minder vrouwelijk staan. Al vind ik dat ook nog helemaal prima! Zelf ben ik geen bier drinker, ik ben eigenlijk helemaal geen drinker, maar bier vind ik gewoon vies. Ik vind het zelfs al vies als vriendlief bier heeft gedronken, zo vies.

Afgelopen weekend was ik een weekendje naar Amsterdam. Lekker de toeristische dingen doen en een van de toeristische trekpleisters in Amsterdam is de Heineken Brouwerij. Ik weet niet wie van jullie daar allemaal wel eens is geweest, maar het is echt een aanrader.

Nu denk ik niet dat er veel mensen in een bierbrouwerij komen die geen bier lusten. Maar ik was er daar natuurlijk wel een van. Wij kregen dan ook al heel snel allemaal een biertje om te zien, wat er speciaal was aan Heineken bier. Eerst goed naar het biertje kijken en daarna mocht je hem lekker op drinken. Hmm.. Lekker!

Vriendjelief had er dus twee. Een van zichzelf en een van mij, want om nou een vol glas bier terug te geven, tja dat is ook zo wat. Daarna gingen we weer verder met de Heineken experience. En serieus, een experience is het wel. Zelfs als niet bierdrinker vond ik het de moeite waard om daar te komen en heb ik echt een leuke middag gehad.

Ik ga niet teveel over de tour vertellen, want ik ben serieus van mening dat je zelf eens moet gaan als je in Amsterdam bent. Alleen, aan het eind van de tour eindig je in de World bar. Super leuke tent, zouden ze meer ook moeten openen als normale kroeg, want echt top. Aan het begin kreeg je twee tokens per persoon om nog wat te drinken in de World Bar.

IEDEREEN zat aan het bier, serieus niemand dronk iets anders. Natuurlijk niet verbazend, maar het was écht druk. Een zondagmiddag in de Heineken experience is druk, maar wel gezellig. Waren ook evenveel mannen als vrouwen, maar iedereen dronk bier. Ik voelde me die middag de grootste muts op aarde dat ik geen bier lustte, terwijl normaal dat helemaal niet raar is.

Toch ben ook ik heel stoer naar de bar gelopen: ‘Hebben jullie misschien ook een cola?’.

Blauwe plekken op de billen

Afgelopen weekend ben ik lekker een weekendje naar Amsterdam geweest. Vriendlief woont daar nu tijdelijk op kamers, dus dan is het een leuke uitvalsbasis in de weekenden. Zoals veel mensen wel weten gebeurd er in Amsterdam alles op de fiets, althans veel. Dus ook wij.

Nu zal ik eerst even vertellen dat ik niet echt een gelukkige fietser ben. Zeer ongelukkig zelfs. Zit in de familie laten we maar zeggen. Toen ik klein was, een jaar of 5 ben ik een keer van mijn fiets gevallen, arm gebroken, weken in het gips, 10 hechtingen een pen erin. Als je valt, moet je het tenslotte maar gelijk goed. Hierna jaren niet gefietst, zag het niet meer zitten, maar je moet wel…

Dan maak ik nu een grote sprong naar vorig jaar, dat we een weekendje weg waren in Almelo en ik ben aangereden door een scooter. Ongelofelijk, maar waar, hij zag me over het hoofd. Dat kan natuurlijk gebeuren. Ik lag van top tot teen helemaal open, lelijke littekens aan die wonden over gehouden, maar gelukkig niet zo erg als hoe mijn arm eruit ziet.

Jullie begrijpen mijn ouders waren niet heel erg enthousiast dat wij in Amsterdam gingen fietsen. Het is er zo druk en er kan zoveel gebeuren. Druk is het zeker, overal zie je fietsers, voor een stoplicht sta je soms wel met 20/ 30 mensen te wachten. Nou dat is hier in Maassluis niet. De eerste avond had ik nog een fiets van iemand geleend, wat helemaal goed ging, maar de volgende twee dagen mocht ik romantisch achterop.

Romantisch, romantisch… Het is natuurlijk heel romantisch als je vriendje je rond fietst, door heel Amsterdam. Aan het begin van het weekend was ik hier nog niet zo zeker van. Ik kwam aan in Amsterdam met een gigantische tas met kleding, schone kleding voor de aankomende week, me eigen spullen. Veel dus! En daarmee moest ik achterop een fiets, doodsangsten uitgestaan, maar gered. En dat achterop springen, dat went ook.

Alleen je moet er natuurlijk op en af springen bij ieder stoplicht, bij te hoge bruggetjes, bij verdwaalde toeristen op de weg. Aan het eind van het weekend begon vriendlief een beetje te zeuren, dat het nu toch wel zwaar werd en die het zo zat was al het fietsen. Ik heb niet geklaagd. Ik vond dat ik dat niet kon maken, omdat hij heel de tijd met mij achterop moest fietsen.

Maar nu… Hij is het allang vergeten dat die heel het weekend met mij heeft rond gefietst, althans in zoverre hij vond het vast ook heel romantisch ;-), maar heeft er geen last meer van, maar ik daarentegen… Heel de achterkant van mijn benen zijn blauw, precies dat stuk waar je op zit achterop een fiets. En het doet dus sowieso nog steeds pijn als ik ergens ga zitten.

Hmm… Romantisch achterop zitten in Amsterdam, me reet!

Bonjour!

Op vakantie naar Frankrijk met de caravan, normaal gaan we altijd naar Italië, maar we dachten we doen eens wat anders we gaan op de bonnefooi naar Frankrijk. Caravan aangekoppeld, Steffany nog 10 keer gevraagd of ze het snapt en aankan en daar gaan we dan. Na een uur rijden komen we er al achter dat we het luchtbed van Rick, de nagelknipper, jassen voor Tessa en mij en w.c. papier vergeten zijn.

Wij zijn Rick gewend, die stoppen we al 12 jaar in een auto/vliegtuig en na een x aantal uur reizen halen we hem er weer uit en vraagt hij:"Zijn we er al?" Nu hebben we ook Tessa van 3 jaar en Tessa heeft een mening. Na 200 km, geeft ze aan:"Mama, dit duurt wel heel erg lang, ik heb er nu echt genoeg van, zijn we er al?" Uhmmm, nee duurt nog even, na 250 km,:"Mama ik heb er nu echt heel erg genoeg van en ik moet plassen, mag ik er uit?!", na 300 km:"Mama dit vind ik echt heel erg niet leuk meer hoor, mag ik er NU uit?!"
We stoppen op onze eerste overnachtingscamping waar geen plaats meer is op de camping zelf, maar wel er buiten. Geeft niet, het is er wel grappig en morgen gaan we toch weer verder. De volgende dag verder en na 100 km begint het ritueel weer met Tessa, 3 keer stoppen later zijn we op de eerste camping, in Bretagne, leuke schone camping, overdag redelijk warm, 's avonds erg koud en na het zwemmen in zee is Tes blauw.
Ze hebben er wel 2 leuke speeltuinen, waarvan 1 met trampoline.

We besluiten toch verder te gaan, nu naar Vendée, warmer hopen we. Ja, dat is het. Een camping met zwembad en direct aan zee met zandstrand, aldus de ASCI boeken. Hmmm, ja er is een zwembad, alleen passen daar maar 3 mensen in, ze zijn vergeten te melden dat het zandstrand een dun reepje is tussen alle rotsen en stenen en dat er een lievenheersbeestjesplaag is. Jammer dat ik vanuit de Wifi van de camping geen foto's mag uploaden, dan zouden jullie kunnen zien dat ik niet overdrijf. Er zijn tienduizenden lieveheersbeestjes die echt overal zitten, in je haar op je kleding, lijf, in scharnieren, eten, schoenen, zwembad, strand, zee, restaurant, drinken enzzzzz echt vreselijk. Het sanitair op de camping is ondanks dat het een 3 sterren camping is, ronduit vreselijk, dus ook hier blijven we niet staan.

Inmiddels zijn we pas 5 dagen weg en hebben al 3 campings gezien, de moed zakt ons in de schoenen. We laten Rick nu een camping uitzoeken en we komen in de Loire terecht. Prima camping, zwembaden, speeltuinen en wifi. Nu regent het....

We mogen tot woensdag hier blijven, dan is deze plaats weer geboekt door iemand anders, er staat nog 2 dagen regen op het programma. We zitten ze maar uit, want veel alternatieven hebben we niet of we moeten nog meer dagen in de auto door gaan brengen. Woensdag gaan we nog een paar dagen naar Euro Disney, dat is een verrassing voor de kids, dus niet op Twitter aan @RickisRick vertellen, daarna gaan we terug naar huis, naar de webshop en Steffany verlossen van een te drukke baan.

À Bientôt!
Rebecca

Sprookje

Veel vrouwen dromen er toch van dat ‘als ze later groot zijn’ gaan trouwen. Eén dag sta jij in het stralend middelpunt, met de jurk uit al je dromen, als je klein bent droom je nog voornamelijk over die jurk, als je iets groter wordt droom je ook over de man. Die man die al je dromen laat uitkomen, jouw prins op het witte paard. Een mooie grote taart, die ook nog zo lekker is. Een champagnetoren. Al je vrienden en familie en natuurlijk een knots van een ring. Ja, ik wil trouwen!

Mijn broer heeft gisteren zijn vriendin ten huwelijk gevraagd. Ze hebben nu acht jaar verkering en wonen daarvan ook al vijf jaar samen, tja dan is het trouwen wel een logische stap. Toch is het altijd raar dat als je het om je heen hoort je er zelf ook weer over na gaat denken.

Wanneer zal ik gaan trouwen? Zal dat lang duren? En hoe zal het aanzoek zijn, dat moet toch wel héél romantisch. Zal die mijn vader om mijn hand vragen? Hoe ouderwets, maar ook speciaal is dat niet voor je ouders? Allemaal vragen, die eigenlijk nog helemaal niet spelen, want ik trouw pas over acht jaar, zo ongeveer.

Ik ben nu 24 en heb wel een super lief en leuk vriendje. Dat is in ieder geval alvast een belangrijke stap in de trouwrichting. Stap 1 is dus in ieder geval al gezet. Alleen wonen we op dit moment nog thuis, nog geen fulltime baan. Dus de eerst volgende logische stap is, samenwonen. Of een fulltime baan vinden ;-), misschien is die nog net ietsjes belangrijker, anders zit dat samenwonen er ook niet.

Ik zeur vriendlief de oren van het hoofd, omdat ik later ook zo graag wil trouwen. Ik weet al helemaal wat voor jurk ik wil, wat voor ring, wat voor taart, wat voor bloemen. Ohh, ik ben echt vreselijk! Maar dat wil ik gewoon graag, al sinds ik heel klein ben wil ik al zo graag trouwen. Hmm… Nu nog wachten op de dag dat ik gevraagd wordt.

Misschien ben ik wel veel te romantisch!