Moeilijk om los te laten

De afgelopen paar weken heb ik fulltime bij ARRT, Skinsticker en het aankomende BeterBatterij gewerkt. Druk bezig geweest met de social media, het opzetten van Skinsticker, het beantwoorden van de vragen via mail en telefoon. Hoe stom het misschien ook mag klinken, maar Skinsticker voelt ook wel een beetje als mijn kindje, alsof ik de peetmoeder ben ;-).

Ik ben nu 24, heb Communicatie gestudeerd op het HBO en de universiteit en ben hard op zoek naar een een fulltime baan. Ik ben er klaar voor om mijn vleugels uit te slaan, me verder te gaan ontwikkelen en er helemaal voor te gaan, maar toch vind ik het wel erg moeilijk. Bij ARRT krijg ik zoveel steun, liefde en ook vrijheid om mijn ding te doen van Aldwin en Rebecca, dat ik het moeilijk vind om het los te laten.

Nog steeds werk ik nu een aantal uur in de week bij ARRT, maar nu gaan ook de sollicitaties steeds meer lopen. Vrijdag heb ik weer ergens een tweede gesprek, voor een functie en een bedrijf waar ik zo dolenthousiast over ben en echt duim, bid en hoop dat dit het gaat worden. Maar.... Als dat het wordt, dan ga ik daar dus 40 uur in de week werken.

Momenteel kan ik het me nog maar moeilijk voorstellen. Weg bij ARRT. Als ik niet aan het werk ben op vrijdag, houd ik toch alle Promotweets in de gaten die worden ingestuurd. Voor morgen kan ik niet wachten op de inzendingen voor de doe-eens-gek-dag en hoe zal het maandag gaan als BeterBatterij officieel open gaat?

Als ik niet aan het werk ben, kijk ik toch veel op Twitter, kijk ik toch naar de mails, continu kijk ik naar de nieuwe meldingen op Facebook, vier het feestje mee als we weer een doelstellingen van een bepaald aantal followers hebben bereikt. Ze zeggen dat het moeilijk is om je kinderen los te laten, ik kan het me voorstellen, ik vind het al moeilijk om de webshops los te laten.

Ik kijk uit naar een mooie grote toekomst, die mij misschien wel in het verschiet ligt. Én wat zal ik Rebecca en Aldwin altijd dankbaar zijn voor de kansen die zij mij hebben gegeven. Ik heb zoveel bij hen geleerd, op social media gebied, voor het ontwikkelen van webshops. Ik vond dat ik die dankbaarheid naar hen toe ook met jullie moest delen.

De blogs schrijven wij over zaken die ons bezig houden en dit houd mij op dit moment heel erg bezig. Willen jullie mij beloven dat jullie er zullen zijn voor ARRT? Als ik straks echt weg ga? Dat geeft mij toch een iets fijner gevoel om die grote stap echt een keer te gaan zetten!