Gastblog: aandacht voor orgaandonatie

Vandaag even iets heel anders. Een gastblog voor het goede doel. Hoewel ik weet dat er te weinig donoren zijn en ik er echt over nagedacht heb of ik het wil en of ik wil dat mijn kinderen donoren zijn tot hun 18 jaar, sta ik er verder eigenlijk niet bij stil Als ik heel eerlijk ben wil ik er ook niet bij stilstaan, want de gedachte dat mijn kinderen of ik onze organen afstaan omdat we ze niet meer nodig zijn, daar word ik in en in verdrietig van. Uiteraard, als wij ze niet meer nodig hebben is het goed dat iemand anders er mee geholpen is, maar dat betekend ook dat wij zonder 1 van ons verder moeten. Tot voor kort, stond ik er dus niet bij stil, tot ik @buzzybee02 leerde kennen, of wel Anne. Zij is 20 jaar en ligt in het ziekenhuis te wachten op nieuwe longen en een hart. De andere kant van het verhaal een kleine introductie en een gedicht:

Ik vraag aandacht voor orgaandonatie omdat ik al ruim 4 jaar op de wachtlijst sta. Momenteel lig ik in ziekenhuis het UMC in Groningen.

Hier moet ik wachten tot er een geschikte donor voor me is. Ik ben te ziek om naar huis te gaan, bovendien sta ik internationaal hoog urgent op de wachtlijst. Dit houdt in dat ik van de 6 eurotransplantlanden organen kan krijgen en ook van andere Europese landen  die organen over hebben en die bij mij passen. Als twintigjarige zou je hier eigenlijk niet mee bezig moeten zijn, maar gewoon lekker met vrienden op vakantie kunnen gaan. En de dagelijkse dingen doen die nu helaas niet mogelijk zijn. Ik vraag aandacht voor orgaandonatie omdat er te weinig orgaandonoren zijn.

Annemarie

Haal het beste uit jezelf
Wie wacht er lang en verwachtingsvol
Gesteund, maar toch moederziel alleen
Op degene met een mogelijke donorrol
Voor het ultieme transplantatiefenomeen

Wie zal zich op een dag als alle dagen
In pakweg Oss, Arnhem of Kerkdriel
Dus zomaar ergens af staan vragen
Hoe het nu zit met dat donorcodicil

Wie denkt nu bij een sportmanifestatie
Waarbij alles doet wat het moet doen
In hemelsnaam aan een orgaandonatie
Al was het zelfs maar uit goed fatsoen

Wie staat daar midden in het leven
Flink te feesten in een boerenkiel
Het glas op alles en iedereen geheven
Maar vast niet op het donorcodicil

Want had je nooit ergens mee te maken
En kun je nog altijd jouw geluk niet op
Zul je wellicht al in de stress geraken
Van een griepje of mogelijk houten kop

Komt die kink pas echt in de kabel
Werkt er weinig meer zoals het hoort
Lijkt orgaandonatie opeens geen fabel
Is gebrek aan donoren het laatste woord

Willen de nieren met zuiveren stoppen
Wordt ademen gehinderd door taai slijm
Zou het hart heel anders moeten kloppen
En blijft de oorzaak onbekend in deze rijm

Ook zonder graag over de dood te praten
Kun je goed het beste van jezelf doneren
Zo mooi als kwaliteit van leven na te laten
Is het ook om nog na de dood te presteren

Natuurlijk hecht iedereen zeer aan het leven
Of je nu met pech of geluk geboren bent
Echter je laten registreren duurt maar even
Op gezondheid heeft niemand het patent