Zoals jullie wellicht weten zijn we vervroegd van vakantie terug gekomen door een combinatie van slecht weer en een te drukke webshop. Uiteraard mopper ik er lustig op los, rot vakantie, we hadden niet moeten gaan, niet zo slim van ons, het kon echt niet en meer zinnen van gelijke strekking. Waarom ik dat doe? Tja, gewoonte denk ik, je hoort te mopperen als iets mis gaat. Maar nu vinden mensen ons zielig. Zielig? Ik vind mezelf helemaal niet zielig. Maar ga je dan helemaal niet meer op vakantie, dit jaar? Uhmm, nee, of ik ga zonder Aldwin en Aldwin zonder mij, want we hebben nu 3 webshops. Tot nu heb ik er niet bij stil gestaan dat vakantie iets is wat moet, wat erbij hoort, wat je doet. Als je het niet doet, dan ben je zielig. Vreemd concept eigenlijk, want ik voel me helemaal niet zielig, ik ben wel moe, maar daar helpt geen vakantie tegen, dat komt wel weer goed als straks alles goed loopt en Tes op school zit. Er zullen uiteraard wel mensen zijn die niet op vakantie kunnen, die wel willen, om andere reden, financieel, ziekte of werk. Maar daar hoor ik dus niet bij, ja, ik heb dat werk wel, maar dat wil ik zelf. Ik begin de medelijden irritant te vinden. Ook dat je op vakantie moet vind ik raar. Als je het goed hebt waar je zit, waarom zou je dan weg gaan?
Ik vind vakantie geweldig, maar nu even niet en ik ben zeker niet zielig!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten