Foto's wanneer wel/niet?

Op Facebook heb ik vrienden, waaronder een vriendin van mij en haar schoonmoeder. De schoonmoeder heb ik altijd al een beetje vreemd gevonden, maar toen ze vrienden op facebook wilde worden, dacht ik, ach het kan geen kwaad.
Mijn vriendin was tot zaterdag op vakantie en ik zag allerlei foto's en filmpjes van de kinderen van mijn vriendin op de Facebookpagina van haar schoonmoeder langs komen, de afgelopen weken. Hele leuke foto's, maar ook foto's waar ik zo'n onderbuikgevoel bij kreeg. Kinders alleen in een zwembroekje en meer van die dingen waarbij ik gezegd zou hebben, liever niet.
Vanmorgen start ik het social media circus van de webshops hier op en kom dus automatisch eerst op mijn eigen facebookpagina terecht. Ik zie daar een foto op mijn prikbord staan van de dochter van mijn vriendin, helemaal naakt, zeiknat, in elkaar gedoken en met een gezichtje dat heel veel ellende uitdrukte. De foto was zwart/wit uitgevoerd en je zag dus verder geen context of iets. Ik schrok me rot! Echt het was geen gezicht, als het mijn Tes was geweest had ik naar de schoonmoeder gelopen en haar door de brievenbus naar buiten getrokken. Maar goed, ik over reageer nog wel eens, dus ik pak de telefoon om mijn vriendin te bellen en te vertellen dat het misschien handig is om op Facebook te kijken. Later belt ze terug om te vertellen dat ze heel erg geschrokken was en contact met haar schoonmoeder zou opnemen.
Wat mij het meest verbaast in dit verhaal is dat mensen zomaar foto's publiceren op social media die in mijn ogen echt niet kunnen. Kleine kinderen zijn al heel kwetsbaar, maar ook kinderen van 12 jaar willen niet zomaar alles gepubliceerd hebben. Ik vraag altijd aan Rick eerst of het mag, omdat ik hem niet voor schut wil zetten en vaak zet hij gewoon "Nee" terwijl ik het een leuke foto vind. Het lijkt me toch logisch dat als je foto's publiceert van andermans kinderen je even vraagt of het goed is, toch?
Weer een leerzame dag vandaag, we denken blijkbaar toch niet allemaal hetzelfde!