Heel Nederland, keurig op alfabetische volgorde met naam, adres en telefoonnummer. Een enkeling stond er niet in. Had je iemand nodig, dan bladerde je even door het boek en je had in een paar minuten zijn of haar telefoonnummer. Vervolgens pakte je de telefoon met draaischijf en draaide (letterlijk) het telefoonnummer. Tijdje wachten, want iedereen had maximaal 1 telefoon in huis en als je dan gebeld werd, moest je soms van zolder komen om de telefoon op te nemen. Niet te lang bellen, want dat kost geld.
Ergens eind van de vorige eeuw, had iedereen wel 2 toestellen in huis, 1 in de huiskamer en 1 in de ouderlijke slaapkamer en nu heel modern met druktoetsen. Als je een nieuw vriendje of vriendinnetje had, dan gaf je schoorvoetend je telefoonnummer. Vervolgens werd je gebeld, echter je moeder nam op:"met mevrouw Jansen.", "WIE wil je spreken?????" Je werd geroepen, had al een knal rood hoofd en met de uitdrukkelijke opmerking;" niet te lang, dat kost geld!" Kon je het gesprek beginnen, om na 2 minuten al te horen dat het zo wel genoeg was.
Weer wat jaartjes later kwam internet, groene letters op zwarte schermen, nog later mailen, daarna de mobiele telefoon en msn.
En PRIVACY deed zijn intreden, waar we 40 jaar geleden allemaal nog gewoon keurig in het telefoonboek stonden, zijn we inmiddels erg terughoudend met het geven van onze adressen. Telefoonnummer en email kun je krijgen, maar mijn adres? Nee, dacht het niet.
Wat is er veranderd? Waar zijn we bang voor geworden? Zijn de mensen minder betrouwbaar geworden? Studies zeggen van niet. Is de wereld gevaarlijker geworden? Nee, wel anders, maar 100 jaar geleden hadden ze in Amsterdam ook al een eiland special voor "moeilijke" jongeren, het "tuig van de richel".
Wat is er dan wel veranderd? We zijn zo makkelijk geworden in communiceren, met alles en iedereen over alles en niets. Maar zodra het persoonlijk, zeg maar face to face wordt op eigen terrein, dan houden we de bood af.
Wie het antwoord heeft, ik lees het graag!
dit artikel is auteursrechtelijk beschermd.
Wat dacht je hier van?
BeantwoordenVerwijderenMet de intrede van Internet werd het mogelijk dat mensen zich anders voor doen dan in de analoge wereld. Met de gevolgen van acties op Internet worden ze niet direct geconfronteerd, er zit op z'n minst een afstand in tijd of plaats in.
Op Internet zijn veel mensen hierdoor openhartiger dan in hun dagelijks leven. Die nieuw verworven vrijheid geven ze niet graag prijs... dus... houden ze in ieder geval hun adres geheim.
Hennie
PS als ik een URL had zou ik niet anoniem reageren :-)
Dank je wel voor je reactie en zeker iets om over na te denken.
BeantwoordenVerwijderenJe kunt je nou eenmaal flink vergissen in mensen die je online treft.
BeantwoordenVerwijderenHet kan in het begin lijken alsof die persoon lief, leuk en aardig is maar na verloop van tijd kan blijken dat dat niet zo is.
Intussen heb je hem/haar je adres gegeven en krijg je berichten in de trant van 'maar ik weet waar jij woont!'.
Een (groot) deel van de mensen zal heus niet halsoverkop naar je toe komen om ik-weet-niet-wat met je te doen.
Maar er zullen toch echt meer dan voldoende ernstig gestoorde mensen op internet zitten die dat soort dingen wel doen.
En dan zou ik niet de persoon willen zijn die dat overkomt.
De lijnen zijn (mede door internet) gewoonweg korter geworden en de drempels vele malen lager en soms zelfs compleet vervaagd/verdwenen. Zekerheid boven alles ... vind ik dan.
Ik heb in het verleden daadwerkelijk een paar keer iets dergelijks meegemaakt.
Gelukkig kwamen ze niet aan de deur maar de 'beloften' waren er niet minder om.
Zoiets wil ik persoonlijk nooit meer meemaken.
Ik was altijd redelijk voorzichtig, maar door dit soort dingen ben ik tegenwoordig nog veel voorzichtiger.
En tsja ... soms wel eens iets te voorzichtig misschien.
Dat neemt trouwens niet weg dat ik online nog steeds erg leuke mensen 'tegenkom' *grijns*
En mijn adresgegevens ... ja, die geef ik nog wel zo heel nu en dan, maar daar gaat wel (heel) wat tijd overheen ...
Dit soort mensen ben ik "live" ook tegen gekomen, in de discotheek. Super gave gasten "leken" het, tot je ze leerde kennen.
BeantwoordenVerwijderenIk heb een stalker gehad, die voor de deur zat te wachten tot ik naar buiten kwam, dit is in het tijdperk van de druktoetsen. Gelukkig was dit een "lieve" stalker, maar nog steeds erg vervelend.
Ik geloof wel dat de lijnen korter geworden zijn en mensen sneller meer van elkaar weten, waar je vroeger 10 weken over deed, doe je nu 10 dagen over.